Łagodny rozrost prostaty

Łagodny rozrost prostaty

Łagodny rozrost prostaty (benign prostatic hyperplasia, BPH) to powiększenie gruczołu krokowego wywołane normalnymi procesami związanymi ze starzeniem, a nie rozwojem nowotworu. Prostata to gruczoł wielkości orzecha włoskiego, który bierze udział w produkcji nasienia. Znajduje się przed odbytnicą i poniżej pęcherza moczowego. W pęcherzu moczowym gromadzi się mocz, a cewka moczowa to przewód wyprowadzający mocz na zewnątrz. Z wiekiem prostata może się powiększać.

Powiększona prostata może uciskać cewkę moczową. Może to utrudniać oddawanie moczu. Gromadzenie się moczu w pęcherzu moczowym może doprowadzić do zakażenia. Wsteczne ciśnienie i zakażenie mogą przejść w uszkodzenie pęcherza moczowego i nerek (niewydolność nerek).

Jakie są przyczyny?

Stan ten stanowi element normalnego procesu starzenia. Jednakże związane z nim dolegliwości nie występują u wszystkich mężczyzn. Jeśli prostata powiększy się w kierunku przeciwnym do cewki moczowej, przepływ moczu nie będzie utrudniony. Jeśli powiększy się w kierunku cewki moczowej i zacznie uciskać na nią, pojawią się problemy z oddawaniem moczu.

Jakie czynniki zwiększają ryzyko?

Choroba ta najczęściej pojawia się u mężczyzn po 50. roku życia.

Jakie są objawy przedmiotowe lub podmiotowe?

Do objawów tej choroby należą:

•    Częste wstawanie w nocy w celu oddania moczu.

•    Konieczność częstego oddawania moczu w ciągu dnia.

•    Problemy z rozpoczęciem oddawania moczu.

•    Zmniejszenie wielkości i ciśnienia strumienia moczu.

•    Wyciekanie moczu (kropelkowanie) po oddaniu moczu.

•    Niemożność oddania moczu. Wymaga natychmiastowego leczenia.

•    Niemożność całkowitego opróżnienia pęcherza moczowego.

•    Ból podczas oddawania moczu. Te objawy są częstsze, jeśli rozwinęło się zakażenie.

•    Zakażenie układu moczowego (ZUM).

Jak rozpoznaje się tę chorobę?

Rozpoznanie tej choroby następuje na podstawie wywiadu lekarskiego, badania fizykalnego i objawów.

Wykonane zostaną również takie badania, jak:

•    USG pęcherza moczowego z oceną zalegania moczu po mikcji. To badanie pozwala zmierzyć ilość moczu pozostałą w pęcherzu moczowym po zakończeniu oddawania moczu.

•    Badanie odbytnicy palcem. W trakcie badania odbytnicy lekarz prowadzący sprawdza prostatę, wprowadzając do odbytnicy zwilżony środkiem poślizgowym palec w rękawiczce. Umożliwia to palpacyjne badanie tylnej części gruczołu krokowego. Badanie to pozwala określić wielkość gruczołu oraz wykryć wszelkie nieprawidłowe zgrubienia lub narośle.

•    Badanie moczu (badanie ogólne moczu).

•    Badanie przesiewowe w kierunku swoistego antygenu sterczowego (PSA). Jest to przesiewowe badanie krwi w kierunku raka prostaty.

•    Badanie ultrasonograficzne (USG). W badaniu tym fale dźwiękowe wykorzystywane są do uzyskania obrazu gruczołu krokowego.

Lekarz prowadzący może również skierować pacjenta do specjalisty chorób nerek i prostaty (urologa). Jak leczy się tę chorobę?

Po wystąpieniu objawów lekarz prowadzący będzie monitorował stan pacjenta (czynny nadzór lub obserwacja). Sposób leczenia tej choroby będzie zależeć od stopnia jej ciężkości. Leczenie może obejmować:

•    Obserwację i coroczne badania kontrolne. Może to być jedyne konieczne leczenie, jeśli objawy choroby są łagodne.

•    Leki uśmierzające objawy, na przykład:

◦    Leki obkurczające prostatę.

◦    Leki zwiotczające mięsień gruczołu krokowego.

•    W ciężkich przypadkach zabieg chirurgiczny. Do zabiegów chirurgicznych należą:

◦    Prostatektomia. Podczas tego zabiegu tkanki prostaty są całkowicie usuwane metodą otwartą (poprzez wykonanie nacięcia), laparaskopowo lub z użyciem robota.

◦    Przezcewkowa elektroresekcja gruczołu krokowego (transurethral resection of the prostate, TURP). Zabieg, podczas którego przez otwór na końcu prącia (cewkę moczową) wprowadzane jest narzędzie. Jest ono wykorzystywane do usunięcia wewnętrznej tkanki rdzenia gruczołu krokowego. Fragmenty te są usuwane tą samą drogą. Umożliwia to zlikwidowanie niedrożności.

◦    Przezcewkowe nacięcie prostaty (transurethral incision, TUIP). Podczas tego zabiegu w prostacie wykonywane są niewielkie nacięcia. Zmniejsza to nacisk gruczołu na cewkę moczową.

◦    Przezcewkowa termoterapia mikrofalowa prostaty (transurethral microwave thermotherapy, TUMT). Podczas tego zabiegu wykorzystywane są fale mikrofalowe, które wytwarzają ciepło. Ciepło niszczy i usuwa niewielką ilość tkanki prostaty.

◦    Przezcewkowa ablacja igłowa prostaty (transurethral needle ablation, TUNA). Zabieg z wykorzystaniem fal radiowych do zniszczenia i usunięcia niewielkiej ilości tkanki prostaty.

◦    Laserowa koagulacja śródmiąższowa (interstitial laser coagulation, ILC). Zabieg z wykorzystaniem promieniowania laserowego do zniszczenia i usunięcia niewielkiej ilości tkanki prostaty.

◦    Przezcewkowa elektrowaporyzacja (transurethral electrovaporization, TUVP). Zabieg, w którym wykorzystywane są elektrody do zniszczenia i usunięcia niewielkiej ilości tkanki prostaty.

◦    Implanty w cewce sterczowej. Zabieg polega na wprowadzeniu implantów, które odpychają od cewki moczowej płaty prostaty.

Wytyczne, których należy przestrzegać w domu:

•    Leki dostępne zarówno na receptę, jak i bez recepty należy przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza.

•    Należy obserwować występujące objawy pod kątem wszelkich zmian. W razie zmian należy skontaktować się z lekarzem prowadzącym.

•    Należy unikać picia dużych ilości płynów przed pójściem spać lub w miejscach publicznych.

•    Należy unikać kofeiny i alkoholu lub ograniczyć ich spożycie.

•    Podczas oddawania moczu nie należy się spieszyć.

•    Należy zgłaszać się na wszystkie wizyty kontrolne wyznaczone przez lekarza. Jest to ważne.

Należy skontaktować się z lekarzem, jeżeli:

•    Wystąpił niewyjaśniony ból pleców.

•    Objawy nie ustępują pomimo leczenia.

•    Wystąpiły działania niepożądane związane z przyjmowanym lekiem.

•    Mocz ma bardzo ciemne zabarwienie lub brzydki zapach.

•    Podbrzusze zrobiło się wzdęte, a pacjent ma problemy z oddawaniem moczu.

Należy niezwłocznie zwrócić się o pomoc medyczną, jeśli:

•    Wystąpiła gorączka lub pojawiły się dreszcze.

•    Pacjent nagle nie może oddać moczu.

•    Pojawiło się uczucie oszołomienia, wystąpiły silne zawroty głowy albo nastąpiło omdlenie.

•    W moczu obecne są duże ilości krwi lub skrzepy.

•    Problemy z oddawaniem moczu są tak duże, że trudno sobie z nimi poradzić.

•    Wystąpił umiarkowany lub ciężki ból pleców lub ból w boku. Bok to boczna część ciała między żebrami a biodrem.

Takie objawy mogą oznaczać poważny stan wymagający natychmiastowej interwencji medycznej. Nie należy czekać, aż objawy ustąpią. Należy niezwłocznie zwrócić się o pomoc medyczną. Należy skontaktować się z lokalnymi służbami ratunkowymi (w Stanach Zjednoczonych pod numerem 911). Nie wolno prowadzić samodzielnie pojazdu w drodze do szpitala.

Podsumowanie

•    Łagodny rozrost prostaty (BPH) to powiększenie prostaty wywołane normalnymi procesami związanymi ze starzeniem, a nie rozwojem nowotworu.

•    Powiększona prostata może uciskać cewkę moczową. Może to utrudniać oddawanie moczu.

•    Choroba ta stanowi element normalnego procesu starzenia i najczęściej pojawia się u mężczyzn po 50. roku życia.

•    Należy natychmiast zasięgnąć pomocy, jeśli pacjent nagle nie może oddać moczu.

Niniejsza informacja nie ma na celu zastąpienie porady udzielonej pacjentowi przez lekarza prowadzącego. W razie jakichkolwiek pytań należy zwrócić się do lekarza prowadzącego.

Leave a Reply

Your email address will not be published.